Wsparcie psychologiczne u003cspan class=’u1l’u003ew Kutnieu003c/spanu003e

Macierzyństwo przedstawiane jest zwykle jako czas szczęścia i spełnienia. W rzeczywistości bywa też okresem lęku, niepewności, poczucia straty i bezradności – a im silniejszy jest ten obraz, tym trudniej przyznać się, że przeżywa się coś innego. Wsparcie obejmuje między innymi ciążę nieplanowaną lub niechcianą, ciążę przeżywaną bez wsparcia partnera i bliskich, poród przedwczesny, bardzo wczesne macierzyństwo, macierzyństwo po czterdziestce oraz trudności emocjonalne w okresie poporodowym.

Rozmowa dotyczy tego, co przeżywasz, ale też lęków o przyszłość, relacji z partnerem i najbliższymi oraz oczekiwań, które trudno unieść. Ponieważ RCM prowadzi opiekę ginekologiczno-położniczą, wsparcie dostępne jest w tym samym miejscu, w którym jesteś już pod opieką lekarską.

Kryzys to reakcja na wydarzenie, które przekracza możliwości poradzenia sobie w dotychczasowy sposób – śmierć bliskiej osoby, rozstanie, diagnozę choroby, wypadek, utratę pracy. Silne emocje, poczucie chaosu, trudność w podejmowaniu decyzji i zaburzenia snu są wtedy naturalne, choć dla osoby, która ich doświadcza, bywają przerażające.

Wsparcie w kryzysie obejmuje zwykle krótszą, bardziej doraźną pracę: uporządkowanie tego, co się dzieje, zadbanie o podstawowe funkcjonowanie w najbliższych dniach i znalezienie oparcia w tym, co dostępne. Dopiero z czasem, jeśli będzie taka potrzeba, można przejść do dłuższej rozmowy o tym, co dalej.

Lęk i obniżony nastrój mają skłonność do utrwalania się. Lęk prowadzi do unikania kolejnych sytuacji, aż zawężenie codziennego życia zaczyna wydawać się normalne. Obniżony nastrój odbiera energię potrzebną do tego, co mogłoby przynieść ulgę. Do tego dochodzą objawy ciała: napięcie mięśni, bóle głowy i brzucha, kołatanie serca – dolegliwości, przy których badania nie wykazują nieprawidłowości.

Podczas spotkań przyglądacie się temu, co nasila objawy i co im towarzyszy, oraz szukacie tego, co realnie da się zmienić w codziennym funkcjonowaniu. Jeśli nasilenie objawów wskazuje na potrzebę konsultacji lekarskiej, specjalistka o tym poinformuje – leczenie prowadzone przez lekarza i wsparcie psychologiczne nie wykluczają się, lecz często się uzupełniają.

Powtarzające się konflikty, poczucie osamotnienia mimo bliskich wokół, trudność ze stawianiem granic i mówieniem o własnych potrzebach – to trudności, które zwykle mają swoją historię i wracają w kolejnych relacjach, nie tylko w jednej. Osobnym obszarem są kryzysy związane z rodzicielstwem: przeciążenie opieką, poczucie niesprostania, trudności w kontakcie z dzieckiem, wyczerpanie, o którym trudno mówić bez poczucia winy.

Rozmowa służy znalezieniu źródła problemu. To zwykle dłuższy proces, ale zmiana w tym obszarze przekłada się na kilka sfer życia jednocześnie.

Nie każda trudna zmiana jest kryzysem, ale wiele z nich wymaga czasu i wysiłku, którego otoczenie nie zauważa – zmiana pracy, przeprowadzka, rozpoczęcie leczenia, konieczność zaopiekowania się chorym rodzicem, odejście dzieci z domu, emerytura. Bywa, że wszystko wygląda dobrze z zewnątrz, a dominuje poczucie zagubienia albo utraty dotychczasowego oparcia.

Rozmowa pomaga nazwać, co się właściwie zmieniło i co zostało utracone, a następnie odnaleźć się w nowej sytuacji. Celem spotkań jest nie tylko poradzenie sobie z bieżącymi trudnościami, ale też odszukanie własnych zasobów i odzyskanie poczucia wpływu na to, co dalej.